Peter Ton werd door de NSB als een politieke martelaar beschouwd: het WA-vendel waartoe hij behoord had, kreeg zijn naam," zijn begrafenis (het was overigens de bedoeling dat hij 'in de toekomst' herbegraven zou worden
'een mausoleum op de Goudsberg' te Lunteren'') moest een imposante demonstratie worden. Uit het gehele land werden de W A-marmen er voorJ.Feenstra, J. E.Cenechten, R. vanGoedewaagen, T., I.' 287n, 288n, 38111,400, 402; 2Hirschfeld, H. M.Huygen, C. J.Nationaal-Socialistische Beweging (NSB)Procureurs-generaalTenkink. J. CThiel, J. A vanTon, P.WA (NSB)'WIJ ZULLEN DE MACHT OVERNEMEN!'opgeroepen en Mussert verordineerde, en liet ook door de pers bekend maken, dat zij van hun werkgevers een dag verlof moesten krijgen (het was een woensdag) met behoud van loon of salaris. Dat werd door verscheidene werkgevers geweigerd. Zo ontwikkelde zich op de Nijmeegse Papierfabriek de volgende dialoog tussen een daar werkzame WA-man en zijn directeur: 'Directeur: Je krijgt geen vrij, van de NSB neem ik niets aan. WA-man: De commandant der WA heeft mij opgedragen, mee te gaan. Directeur: Ik ken geen commandant. WA-man: Dan zult u deze nog wel leren kennen. Bovendien heeft het in de krant gestaan dat de patroons vrij moeten geven. Directeur: Je bent arbeider bij mij en met de WA heb ik niets te rnaken. Wat is dat eigenlijkvoor een stelletje? WA-man: Het is de Weerafdeling van de NSB. Directeur: Enje hebt al zo'n klein loon en nu wilje een dag vrij. WA-man: Ja, maar u moet die dag uitbetalen. Directeur: Dan moet je maar zien dat je dat geld van de NSB krijgt want dat hebben ze zat gestolen. WA-man: U beledigt mij en de gehele beweging. Directeur: Hou je mond verder en je krijgt geen vrij, of ik moet het van hogerhand hebben. De NSB beschouw ik niet als zodanig. Dat zaadje ken ik niet."